Home

Toen we hier een aantal weken geleden aankwamen en we naar ons kamertje gebracht werden, dacht ik; Dit wordt aankomende tijd ons huis. Gelukkig voelden we ons ook meteen thuis. Het wonen met z'n tienen in een huis, het vroege opstaan, de kinderen, de sloppenwijken, de poepluiers, de broekplassers; alles zit nu in ons systeem. Afgelopen weekend hebben we 1 nachtje ergens anders overnacht, het voelde als een vakantie in een vakantie. En toen we terugwaren zeiden we tegen elkaar: ' eindelijk weer thuis'.
Op dit moment kan ik me niet voorstellen hoe het 'gewone' leven weer zou gaan.

Inmiddels is ons laatste weekend in PE alweer voorbij. Wat ging dit weekend ongelooflijk snel, het is echt voorbijgevlogen! We hadden dan ook een redelijk druk weekend, waarin we heel erg veel gedaan hebben.

Vrijdagochtend stond de wekker al om half 7. We wilden namelijk met zijn 5en (Britt, Janne, Jolien, Rosa en ik) naar Addo Elephantpark gaan. 's Ochtends vroeg zie je de meeste dieren. We wilden dus proberen daar te zijn op het moment dat het park openging. Helaas waren de weersvoorspellingen voor vrijdag erg slecht. 70% regen.

Voor de woensdagochtend hadden we een uitje voor de kindjes van de creche: met zijn allen naar de kinderboerderij! Om 9 uur waren we bij Simpiwe's huis, waar ze wederom weer met hun leuke pretbekjes op ons af kwamen gestormd. Klaar om op stap te aan.

Al snel kwamen alle andere kindjes van de creche en konden we ze in de auto proppen. Met zijn 9en plus twee begeleiders achterin de auto. Gezellig. Wij pastten er niet meer bij, dus reden wij met Harry achter de kids aan. Vanuit onze auto konden we al zien dat de stemming er goed in zat. Ze zaten te dansen, te zingen en te lachen. Gelukkig waren ze weer wat vrolijker dan dinsdag.

Het is eigenlijk wel al wat vroeg, maar inmiddels zijn we al aan het aftellen. Het einde is al in zicht, onder andere doordat we de laatste weken erg vol hebben gepland. Vanaf donderdag zal onze groep helaas niet meer compleet zijn. Jessica vertrekt donderdagmiddag al!

Zondag hebben we met alle vrijwilligers uit ons huis de verjaardag van Winanda gevierd. Winanda, Jolien, Jessica en Christel waren dit weekend in Capetown. Rond half 7 kwamen ze thuis, na een 12 uur durende busreis. Als verassing hadden wij de eetkamer versierd en hadden we voor ze gekookt. Natuurlijk hadden we ook nog super lekkere chocolade taart!

Maandag hadden we weer een dagje crèche. Na het ochtendritueel hadden we de cd-speler met kinderliedjes opgezet. Awonke ging helemaal los! Wat voor ons allemaal goed nieuws is!

Vanmorgen werden we weer wakker van de regen. Jammer. We waren van plan om naar de markt te gaan op Kings Beach en daarna naar het strand te gaan. Dan nog maar even lekker in bed blijven liggen. Dit is ook geen straf aangezien we elke dag om half 8 op staan.

Afgelopen weekend was een erg rustig weekend. Toch raar als er ineens 4 mensen in het huis ontbreken. Het is meteen een stuk stiller in huis. Maar gelukkig hadden we genoeg te doen.

Inmiddels is het alweer donderdag avond, en is ons weekend weer officieel begonnen. Gisteren hadden we éindelijk weer een dagje creche. Dat blijft ontzettend leuk om te doen. Tijdens het ontbijt kregen we een smsje van Louisa, of we de kids bij Lulama wilden ophalen. Dus, om 9 uur reden we weer richting de Township. De kids waren natuurlijk ook al een paar dagen niet naar de creche geweest, en ware ook erg blij dat ze weer mee mochten. In de auto begonnen ze "in de manenschijn" te 'zingen' (eigenlijk meer te brabbelen). Blijkbaar hadden ze dit liedje va andere nederlandse vrijwilligers geleerd. Eenmaal aangekomen bij de creche, werden we al opgewacht door de andere kids. Ze kwamen weer vrolijk, met lachende gezichtjes, en hun handjes in de lucht gestoken aangerend. Klaar om opgetild te worden.

Zoals het hier in Zuid-Afrika wel vaker gaat, veranderde ons schema voor maandag en dinsdag op het laatste moment.
Zondag avond kregen we een smsje dat er maandag ook geen creche zou zijn. De kinderen hebben de afgelopen dagen (van vrijdag tot en met dinsdag) namelijk een 'mini-vakantie'.

Daarom gingen we maandag shoppen met de jongens uit het jongenshuis en de meisjes uit het meisjeshuis. De jongens waren rond 12 uur bij 'ons' thuis. Louisa (project-begeleidster) had een een busje geregeld. Er konden 3 mensen voorin. De rest (7) moest in de achterbak. Louise had daar een matras en kussens in gelegd. Hartstikke gezellig! =)

De weersvoorspellingen voor vandaag waren gelukkig erg goed. We hadden met zijn allen besloten om hier gebruik van te maken, door op een mini safari te gaan, door te stomen naar het lion park, en de dag af te sluiten door met Peter mee te gaan naar de kerk. Een druk programma dus.

Om half 10 gingen we met zijn 10en, verdeeld over 3 auto's op weg naar het Kragga Kamma park. Jammer genoeg was een deel van het park afgesloten door de grote hoeveelheden water die uit de lucht waren gekomen, maar gelukkig was het grootste deel van het park gewoon geopend. De paden waren wel erg nat en Harry had er veel moeite mee, maar heeft ons er doorheen weten te slepen.

Wat gaat de tijd hier snel! Niet te geloven. Inmiddels zijn we al bijna op een kwart!
Afgelopen twee dagen zijn we niet naar Motherwell geweest. Vrijdags zijn we vrij omdat het dan niet veilig is in de township. Elke Vrijdag worden de lonen uitgedeeld. Helaas maken de meeste mensen hun loon op aan alcohol. Dus is het voor ons te gevaarlijk om daar te zijn.
Nog altijd kan ik niet aan het idee wennen dat wij daar vrijdags niet mogen komen omdat het te gevaarlijk is, terwijl de kinderen daar ook zitten...

Nu we de kindjes al 2 dagen niet hebben gezien, begint iedereen ze heel erg te missen. Op elk moment van de dag denk ik: anders waren we nu daar of daar, maar in ieder geval bij de kindjes.

Vandaag hebben we onze derde 'werkdag' gehad. Zoals gewoonlijke stonden we rond half 8 op, en hebben we met zijn 5en (de mensen van het project Thamsanqa) ontbeten. Om een uur of 9 vertrekken we vanaf Port Elizabeth richting Motherwell; de township. De eerste keer dat we daar doorheen reden keken we onze ogen uit. Al die krotjes... Je 'kent' ze wel van de tv... Maar als je ze in het echt ziet, maakt dat toch wel veel indruk. Eenmaal in Motherwell aangekomen, rijden we eerst naar het huis van Lulama. Lulama is de huismoeder van een van de 4 huisjes. Hier halen we 4 kindjes op, die we meenemen naar de creche. Als we bij de creche zijn aangekomen toeteren we twee keer met Harry (de auto), en dan komen alle kindjes schreeuwend naar buiten rennen met hun armen in de lucht omdat ze opgetild willen worden.

Lieve allemaal,

Daar zijn we dan, in Zuid-Afrika. Wat een lange reis! Zondag rond 11 uur thuis vertrokken en maandag rond 5 uur 's avonds aangekomen in Port-Elizabeth. Gelukkig is de reis helemaal volgens plan verlopen. Zo'n lange zit in het vliegtuig is wel even wennen. De vlucht van Dusseldorf naar Dubai duurde zo'n 6 uur, de vlucht van Dubai naar Kaapstad duurde 10 uur en de laatste vlucht van Kaapstad naar Port Elizabeth duurde slechts een uurtje. Voorlopig kunnen we dus geen vliegtuigmaatlijd meer zien!